Nu de grondboringen voorbij zijn kunnen we de inname van het openbaar domein achter ons huis weer vrijgeven. Onze vergunning verliep op 14 januari en de aannemer was nog bezig op een andere werf, maar gelukkig is ie tussendoor een dag kunnen komen om de groenberm te herstellen.
Midden volgende week begint de aannemer dan terug aan de grondwerken.
Ook bij de 2de boring kampten we met hetzelfde probleem: de eerste meters van onze grond zitten vol stenen waardoor de boorders 2 pogingen hebben moeten doen, maar uiteindelijk na veel tandengeknars en veel waterverlies is het goed gekomen.
De boringen gingen normaal van start gaan op 17 november en een paar dagen duren. Het heeft uiteindelijk meer dan een maand langer geduurd.
Intussen is de hoofdaannemer - begrijpelijk - een andere werf gestart, dus het is ook nu weer afwachten wanneer de volgende stappen zullen gezet worden.
De eerste boring is eindelijk gelukt. Zelfs met de PVC-buis en de kleikorrels bleef er nog steeds heel veel spoelwater ontsnappen, dus het was weer een dagje nagelbijten en onze tuin is herschapen tot een modderpoel, maar stap 1 is toch al gelukt.
We hebben 2 boringen van 100m diep nodig, dus duimen dat de 2de boring gemakkelijker is!
Deze morgen is de genezen ploeg van de 2de boortoren aan de slag gegaan. Jammer genoeg bleek ook snel dat de bovenste grondlagen heel erg poreus waren en veel stenen bevatten. Daardoor kwam het spoelwater door allerlei kieren uit de grond, net daar waar de boortoren stond. Een risicovolle operatie dus.
Er werd gekozen om een dubbelwandige PVC-buis in de grond te duwen om zo de eerste meters te overbruggen, maar ook dat hielp niet genoeg. Als ultieme poging werd 's avonds de buis dan volgestort met soort kleikorrels die opzwellen zodat dan later daar doorheen kan geboord worden.
Het blijft bang afwachten.
Na weer een dikke week van schuiven met de planning werd deze morgen de andere boortoren geleverd.
Er had ook een kraantje moeten toekomen, maar toen dat niet kwam opdagen voelden we de bui weer hangen. Ook deze ploeg blijkt ziek te zijn en het blijft dus afwachten en schuiven met de planning. Wat een emotionele rollercoaster 😔
Na 10 dagen van schuiven met de planning kwam de boormeester deze morgen, genezen en vol goede moed toe om eindelijk de 2 boringen van 100m diep te maken.
Om dat te doen maken ze sleuven in de grond waar water en boorresten in kunnen gebufferd worden.
Bij de eerste waterbuffer liep het al mis: er zat nog een oude rioleringsbuis, waardoor het water wegvloeide tot tegen de achtermuur van de kelder. Resultaat: water in de kelder en mislukte poging.
Om verder te kunnen besloot hij dan eerst de 2de locatie - dieper in de tuin - aan te pakken, maar ook die poging mislukte omdat de bovenkant van de boorput telkens inviel door de losse grond.
Resultaat: de boortoren blijkt niet geschikt voor inze ondergrond en een andere ploeg moet opgeroepen worden.
Het bijft dus afwachten en schuiven met de planning. 😔
Na een eerste bezoek van de projectleider gisteren kwamen deze morgen - perfect op schema - de boortoren en de rest van het materiaal voor de geothermische boringen toe.
Om dat mogelijk te maken hebben we eerder al een helling laten maken zodat de machines via de Fransevaart en het fietspad daar zouden kunnen binnenrijden. Een deel van het fietspad moest ook afgesloten worden, dus moesten we ook omleidingen en signalisatie voorzien - een heel karwei.
We hadden gevraagd om voor 7u toe te komen omdat de Fransevaart een heel drukke fietsas is, zeker tijdens de (school-)spits. Dat was bijna gelukt, maar het uitladen duurde wel even, waardoor het toch steeds drukker werd. Gelukkig konden Emma, ikzelf en de projectleider van Ecoheating de fietsers in goede banen leiden.
Eens het kraantje en de boortoren op ons terrein stonden had de projectleider jammer genoeg slecht nieuws: de boorder was ziek, waarop ze dus weer vertrokken.
Dat betekent vertraging voor de rest van de grond- funderings- en rioleringswerken. Echt vervelend, ook voor onze aannemer die z'n planning in het water ziet vallen, maar een werf die nooit vertragingen oploopt is waarschijnlijk een utopie. We zullen dus nog wat geduld moeten uitoefenen.
